Basketbolcuların Öğrenme Biçimlerinin İncelenmesi

Şehmus ASLAN

Özet


Amaç: Bu araştırmanın amacı üniversite takım ve kulüplerinde basketbol oynayan sporcuların öğrenme biçem / biçimlerini belirlemek, cinsiyet ve yaşın öğrenme biçemine etkisini incelemektir.

Gereç ve Yöntemler: Araştırmaya 18-25 yaş aralığındaki 135 basketbolcu katılmıştır. Katılımcılardan 76’sı kadın (yaş ortalaması 21,37±1,85 yıl) ve 59’u erkektir. (yaş ortalaması: 22.39 ±1,78 yıl). Mevcut araştırmada basketbolcuların öğrenme biçimleri Şimşek (2002) tarafından geliştirilen “Öğrenme Biçemleri Envanteri (BİG) 16” ile değerlendirilmiştir. Envanter bedensel, işitsel ve görsel olmak üzere üç öğrenme biçimini ölçmektedir.

Bulgular: Araştırmada basketbolcuların tercih ettikleri baskın öğrenme biçimlerinin görsel öğrenme (%38,5) biçimi olduğu, bunu sırasıyla karma öğrenme (%24,4) biçimi işitsel öğrenme (%22.2) ve bedensel (% 14,8) biçimi olduğunu göstermiştir. Cinsiyet açısından karşılaştırma yapıldığında ise, kadın ve erkek basketbolcuların en fazla görsel biçimini tercih ettikleri belirlenmiştir fakat tercih edilen öğrenme biçimi açısından aralarında istatistiksel farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Benzer şekilde, basketbolcularda yaş grupları açısından farklılık incelendiğinde 18-21 yaş grubu ve 22-25 yaş grubundaki basketbolcuların en fazla görsel biçimini tercih ettikleri fakat gruplar arasında istatistiksel açıdan farklılık olmadığı saptanmıştır (p>0.05).

Sonuç: Araştırmanın sonuçları üniversite takım ve kulüplerinde oynayan basketbolcuların en fazla tercih ettikleri öğrenme biçiminin görsel öğrenme biçimi olduğu, yaş ve cinsiyetin öğrenme biçimi tercihlerini etkilemediğini göstermiştir.


Anahtar Kelimeler


Spor, Basketbol, Öğrenme Biçimleri, Cinsiyet

Referanslar


Ames, P.C. (2003). Gender and learning style interactions in students' computer attitudes, Journal of Educational Computing Research, 28(3), 231-244.

Bilasa, P. (2012). ODÜ Üniversite öğrencilerinin öğrenme stillerinin belirlenmesi (Gazı Üniversitesi Örneği), Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 3(6), Aralık.

Boydak, H. A. (2006). Öğrenme Stilleri, (7.Basım). İstanbul: Beyaz Yayınları.

Çağlayan, H. (2007). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin öğrenme Biçemleri ile Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Çağlayan, S.H. ve Şirin, F.E., (2009). Spor yapan lise öğrencilerinin öğrenme biçemlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi, Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, (BESBD); 4(1), 22-30.

Çağlayan, S.H. ve Taşğın, Ö. (2008). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu sınavına başvuran aday öğrencilerin öğrenme biçemlerinin incelenmesi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 200-212.

Demir, R. (2010). Dokuzuncu sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ve çoklu zekâ alanlarının incelenmesi: T.C. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Adana.

Demir, M.K. (2006). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğrenme Stilleri ve Sosyal Bilgiler Öğretimi, Eurasian Journal of Educational Research (EJER),(23),10,28-37.

Dunn, R. (1990). Rita Dunn Answers Questions on Learning Styles, Educational Leadership, (48),2,15–19.

Erden, M. ve Altun, S. (2006) Öğrenme Stilleri, Morpa Kültür Yayınları: İstanbul. ss.21.

Ersoy, S. (2003). İlköğretim 6, 7, 8. sınıf öğrencilerinin ingilizce dersindeki başarılarına göre öğrenme stilleri ve çalışma alışkanlıklarının incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Fer, S. (2003). Matematik, Fizik ve Kimya Öğretmenliği Öğrencilerinin Öğrenme Biçemlerine Göre Kolay Öğrendikleri Öğrenme Etkinlikleri, Çağdaş Eğitim, 28(304), 33-43.

Kaya, H.ve Akçin, E. (2002).Öğrenme biçemleri / stilleri ve hemşirelik eğitimi, C.Ü. Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 6 (2).

Littlewood, W. T. (1987). Foreign and second language learning. language acquisition research and ıts ımplication for the classroom. USA: Cambridge University Pres.

Loo, R. (2004). Kolb’s learning styles and learning preferences: Is there a linkage? Educational Psychology, 24(1), 99-108.

Mutlu, M. ve Balım, A.G. (2005). İlköğretimde Fen ve Teknoloji Öğretimi, (Ed.: M, Aydoğdu ve T, Kesercioğlu), Anı Yayıncılık: Ankara.

Özer, B. (1998). Öğrenmeyi Öğretme, (Eğitim Bilimlerinde Yenilikler, Ed.: A. Hakan), T.C. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları: Eskişehir.

Shaw, G.P. ve Marlow, N. (1999). The role of student learning styles, gender, attitudes and perceptions on information and communication technology assisted learning, Computers & Education,33(4):223-234.

Sternberg, R. (1994). Allowing for Styles of Thinking, Educational Leadership, c.52, s.3, ss.36–41.

Şimşek, N. (2002). BİG16 Öğrenme Biçemleri Envanteri, Eğitim Bilimleri ve Uygulama 1, (1), 33-47.

Tepehan, T. (2004). Deniz Harp Okulu 1. Sınıf öğrencilerinin mezun oldukları lise ve lisans ders grupları ile öğrenme stilleri ve akademik başarıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Tuna, S. (2008). Resim-iş öğretmenliği öğrencilerinin öğrenme stilleri, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, (7), 25, 252-261.

Ünal, K., Alkan Dilbaz, G., Özdemir, B.F. ve Çakır, Ö. (2013). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme stil ve stratejilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Mersin üniversitesi örneği), Mersin University Journal of the Faculty of Education, 9(3),56-76.

Yıldız, V. ve Baltaoğlu, M.G. (2006). Sosyal bilgiler dersinde öğrenme stillerine göre işbirlikli öğrenmenin yaratıcılık üzerindeki etkileri. 15. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, 13-15 Eylül. Muğla: Muğla Üniversitesi Eğitim Fakültesi.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


##submission.copyrightStatement##